تهران فردا
قدردانتان خواهم ماند...

این روزها محبتهای همیشگی مردم طلایی و لایق ایران بیش از هر زمان دیگری مرا شرمسار ساخته و از خداوند می خواهم مرا قدردان یکایک مردم شریف ایران بنماید.

از همه شما که از طریق کامنت و یا در وبلاگهای خود نیز محبت داشته اید ،و به خصوص دوستانم در پرشین بلاگ صمیمانه سپاسگزارم.

تمرینهای آمادگی المپیک خیلی اجازه فعال کردن این وبلاگ را نمیداد اما امیدوارم پس از استراحتی کوتاه بتوانم گاهی حرفهایم را اینجا بزنم.

چند نکته نیز اینجا باید عرض کنم : اول اینکه موضوع خداحافظی به شرایط فیزیکی و آمادگی ام در آینده نزدیک و موقعیتم پس از جراحی زانوی راستم بستگی دارد که امیدوارم هرچه خواست خداوند باشد اتفاق افتد.

دوم اینکه مدال من متعلق به همه مردم ایران و همه عزیزانی ست که در این دو دهه حضورم در عرصه تکواندو سختی هایم به دوش آنها بوده است.مربیان،اساتید ،کادر فنی و رقبا و دوستانم در تکواندو.دست همگی درد نکند.و دست آخر از دوستان خبرنگار می خواهم با همه احترام و ارادتی که به یکایک آنان دارم ،مسایل حاشیه ای را از ورزش کشور دور کنند و برای عزت و توسعه ورزش کشور از ورود به حاشیه ها پرهیز کنند و نوع برخورد سیاسی برخی از آنها و رسانه هایشان  با توفیقات اخیرم در المپیک پکن را حرفه ای و اخلاقی نمیدانم.این مدال متعلق به یکایک ملت لایق و عزیز ایران است.

برقرار باشید و در ماه مبارک رمضان مرا از دعای خیرتان بی بهره مگذارید...

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٧/٦/۱٠ - هادی ساعی